Historia Zarąb Kościelnych
Postacie związane z gminą i parafią Zaręby Kościelne:
Jest kilkaset osób, których nazwiska znalazły się na kartach historii powszechnej i regionalnej ze względu na swoje dokonania, bohaterskie czyny lub urozmaicony (mogący służyć za świetny wzór do literackiego bądź filmowego scenariusza) życiorys, los godny pozazdroszczenia lub litości - urodziły się, spędziły dzieciństwo lub tylko "otarły się czasowym pobytem" na terenie tej "mini-ojczyzny", czyli ziemi zarębsko-kościelskiej.
Wielu znanych, cenionych i szanowanych przez większość mieszkańców powiatu ludzi nie znalazło się dotąd na łamach prasy i w ogólnodostępnych wydawnictw książkowych. Zazwyczaj brakuje na te cele środków finansowych autorom i wydawcom (historykom, literatom, instytucjom kulturalnym, samorządom), którzy przedstawiliby dokładniej dzieje bogatej w wydarzenia, zarówno te radosne, jak i smutne, tragiczne gminy zarębsko-kościelskiej.
Jednym z nielicznych literatów, który ją wymieniał w swoich utworach pisanych,
był poeta, cyganolog, tekściarz piosenek:
Jerzy Ficowski, dawniej mieszkający w swym
budzącym zainteresowanie cygańskim wozie na letnisku w Gąsiorowie.
Niezwykle ciekawe opracowanie pt. "Losy mieszkańców gminy Zaręby Kościelne w
latach wojny 39-45" zebrał i wydał (w małym nakładzie) inż. mleczarstwa
Daniel
E. Skłodowski, pochodzący ze Skłodów-Stachów.
Z kart historii I i II Rzeczpospolitej należy wymienić następujące postaci
związane z przeszłością Zarąb Kościelnych:
Świętosław Zarębina na początku XV wieku dostał 20 włók nad rzeką Brok, okalającą od północy wieś Zaręby Brokowo, która później otrzymała nazwę Kościelne. W 1449 r. Zaręby Kościelne zostały wydzielone z parafii Zuzela jako samodzielna jednostka kościelna - najmłodsza tutaj parafia średniowieczna. Posiadała ona drewniany kościół, który spalił się, podobnie jak i następny. Dopiero w latach 1882-1900 zbudowano murowany kościół - dziś filialny.
Szymon Zarmba - fundator klasztoru.
Szymon Zaremba, kasztelan konarsko -
sieradzki i sędzia ziemski, fundator klasztoru zbudowanego w latach 1768-1774
dla zakonu reformatów; zmarły w 1768 r.; leży w podziemiach tego klasztoru.

Józef Skłodowski więcej>> ur. 19.03.1804 r. w Skłodach-Piotrowicach, dziadek M. C. Skłodowskiej. W końcówce istnienia Księstwa Warszawskiego, gdy miał 8 lat, uczęszczał do szkoły przykościelnej w Zarębach Kościelnych. Po uzyskaniu wykształcenia w Łomży został dyrektorem gimnazjum w Lublinie. Tam zmarł, pochowany został w Kijanach k. Lublina. więcej>>
Maria Skłodowska
więcej>> (z męża Curie) odkrywczyni
radu i polonu, laureatka "Nobla" (wraz z mężem Piotrem), w połowie lat 70. XIX
w. kilka razy odwiedzała Skłody pod opieką ojca Władysława i starszego
rodzeństwa. O faktach tych wspomina jej najbliższa rodzina i mieszkanka
Skłodów Stachów - W. Skłodowska, zmarła w 1941 r. w wieku 86 lat.
więcej>>
Dalej w porządku alfabetycznym wymieniam nazwiska, o których warto pamiętać,
mimo że ludzi o podobnych wojennych życiorysach jest w naszym powiecie wielu.
Oto oni:
Antoni Choromański ze wsi Kępiste Borowe, walczył w I Dywizji Pancernej generała S. Maczka we Francji pod Falaise, oraz w Belgii, Holandii, Niemczech. Wrócił do Polski w 1946 r. (podobną drogę przebył F. Niemira z Brewek pozostał w USA),
Leon Gosk ze Złotorii Nowej, deportowany na początku 1940 r. przez Sowietów w głąb ZSRR. W 1941 r. wstąpił do II Korpusu PSZ. Osiadł w Anglii. Ten sam los spotkał Adolfa Kaję (rocznik 1920),
Stanisław Dłuski z Rostek Wielkich, żołnierz września 1939 r., uczestnik bitwy pod Andrzejewem zakończonej klęską 13.09.1939 r.
Jerzy Fijałkowski, syn lubianego kierownika szkoły powszechnej w Zarębach, wychowanek Dęblińskiej Szkoły Podchorążych Lotnictwa, zginął śmiercią lotnika w Anglii w 1945 r.,
Kazimiera Grąbczewska-Millerowa z Pułazia, zesłanka do Kazachstanu w odległej części ZSRR, autorka wielu wspomnień dla potomnych,
Zdzisław i Wacław Grąbczewscy z Pułazia, deportowani z rodziną w 1940 r. przez Sowietów w głąb ZSRR. Zdzisław walczył w II Korpusie PSZ, osiadł w Anglii. Wacław był żołnierzem I Dywizji Piechoty, poległ w 1943 r. pod Lenino,
Henryk Kępisty z Kępist Borowych, żołnierz -marynarz, uczestnik bitew na frontach II wojny światowej. Po tułaczkach wojennych wrócił do domu w 1945 r.,
Roman i Henryk Nienałtowscy z Nienałt (bracia), uczestnicy kampanii wrześniowej 1939 r. W niewoli niemieckiej pracowali jako robotnicy rolni. Do kraju powrócili w 1945 r.
Czesław Ościłowski z Zarąb Kościelnych., żołnierz września 1939 r., jeniec wojenny, więziony w Niemczech, w Saksonii. Wrócił do domu w 1945 r.,
Tadeusz Srzednicki z Zarąb Kościelnych, w październiku 1939 r. przedostał się do Francji, następnie do Anglii, gdzie od 1940 r. pracował jako konstruktor samolotów. Zmarł w Londynie w 1990 r. Jego prochy sprowadzono na cmentarz do Zarąb.
Adam Pisarek z Zarąb Kościelnych, żołnierz września 1939 r. i Wojska Polskiego. W niewoli sowieckiej wykonywał katorżniczą pracę w tajdze i w kopalniach Krzywego Rogu. Uczestniczył w bitwie pod Monte Cassino,
Tadeusz Porajski z Gąsiorowa, deportowany w 1940 r. przez Sowietów w głąb ZSRR. Walczył od 1942 r. w II Korpusie PSZ. W Anglii był do 1947 r., skąd powrócił do domu. Będący z nim Jan Wileński osiadł w Australii,
Ryszard Świderski z Kietlanki. Podchorąży Wojska Polskiego. We wrześniu 1939 podczas walk w obronie ojczyzny dostał się do niewoli niemieckiej, pracował w gospodarstwie rolnym u Niemców. W 1942 r. udało mu się wrócić do domu,
Jan Wiśniewski ze wsi Złotoria Nowa, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w latach 1919-1921, żołnierz marszałka Piłsudskiego,
Jan Wojtkowski z Zatrzewa-Kopijek, deportowany na początku 1940 r. przez Sowietów w głąb ZSRR. Spośród deportowanych miał "najlepszy powrót", wrócił do domu w 1944 r. wraz z maszerującą na Berlin dywizją Piechoty im. T. Kościuszki. Podobny "los powracających" z I Dywizją spotkał: Stefana Dziaka, Ryszarda Gościckiego, Jana Jaworowskiego z Zarąb Kościelnych. Z II Dywizją Piechoty im. R. Traugutta wrócił w 1944 r. Wacław Zakrzewski.
Hieronim Zelfer - z Rostek Wielkich nad
Bugiem, żołnierz września 1939. Po przedostaniu się w 1940r. do Francji
walczył w Korpusie Wojska Polskiego.
Można byłoby wymienić wielu mieszkańców gminy Zaręby Kościelne, którzy już w
PRL-u, w sposób maksymalnie rzetelny i ofiarny, odbudowywali zniszczenia
wojenne i budowali nową ojczyznę. Był wśród nich Walerian Rytel, długoletni
radny i przedstawiciel władzy gminnej.
Zasługi dla ładu moralnego i stabilizacji, spokoju w latach 1950-1989 położyli
proboszczowie, np.: Edward Łapiński, Witold Nagórski, dyrektorzy szkoły:
Jan Pawelczyk, Edward Kośnik, przewodniczący Gminnej Rady Narodowej, wójtowie,
prezesi GS, Banku Spółdzielczego i wielu innych. Ich nazwiska, osiągnięcia i
zasługi są tematem do kolejnego opracowania.
Lucyna Ostrowska- od 1933 roku była nauczycielka w Zarębach Kościelnych. Wybitny i zasłużony pedagog. Od 1941r. w okresie okupacji niemieckiej prowadziła tajne nauczanie, wielu mieszkańców Zarąb zawdzięcza jej swoje wykształcenie. Była także inicjatorka wielu prac społecznych na rzecz szkoły i środowiska.
Mieszkając w innym regionie nie zapomniała o
młodzieży z Zarąb Kościelnych. Wielokrotnie przyjeżdżała tu na wakacje, zawsze serdeczna i
oddana ludziom, utrzymywała żywe kontakty ze swymi wychowankami i ich rodzinami.
W miarę możliwości udzielała rad i konkretnej pomocy w dalszym kształceniu
młodzieży z tego terenu.
Była tak związana ze środowiskiem, że wybrała cmentarz
w Zarębach Kościelnych na miejsce wiecznego spoczynku.
Daniel Edward Skłodowski-
Dnia 15 stycznia zmarł nagle w Warszawie Daniel Edward Skłodowski, urodzony 4
stycznia 1916 w Skłodach Stachach w gminie Zaręby Kościelne.
Związany był z ziemią mazowiecką nie tylko miejscem urodzenia i więzami
rodzinnymi, ale i latami szkolnymi, działalnością konspiracyjną w okresie II
wojny i wreszcie powojennymi badaniami i dokumentowaniem losów ofiar
sowieckiego i hitlerowskiego terroru w swych rodzinnych stronach. Z
konieczności życiowej został warszawiakiem, ale kraj swej młodości odwiedzał
jak mógł najczęściej i darzył nieodmienną miłością przez swe długie, pracowite
życie. więcej>>
Zdzisław Fertak - jako siódmy syn w rodzinie, został chrzestniakiem prezydenta Ignacego Mościckiego. więcej>>
Proboszczowie sprawujący duszpasterstwo w parafii:
Brak informacji o proboszczach
od chwili założenia parafii.
Pierwszy kościół zbudowano w Zarębach
Kościelnych w 1430
roku.
Parafia
Zarębską eregowano w 1449r.
Pani Anna Nienałtowska odnalazła materiały o księdzu Sewerynie Gargilewiczu, byłym proboszczu parafii Zaręby Kościelne, który był uczestnikiem powstania styczniowego i w 1864 r. został skazany na 12 lat katorgi. W 1886 r. wrócił z zesłania.
Proboszczowie w kościele przyklasztornym:
1. O. Gracian Macarski- 1765r.- pierwszy Gwardian Klasztoru
2. O. Zygmunt Pompierski- drugi gwardian klasztoru
3. O. Florian Szroda (od 1866r.- proboszcz parafii)
Po zlikwidowaniu klasztoru
(1866r.), w Zarębach pozostawiono najmłodszego O. Reformata ks. Floriana Szrodę,
a kościół
przyklasztorny zamieniono na parafię p.w. Najświętszego Imienia Jezus.


4. Ks. Klemens Sawicki
5. Ks. Jan Gawrychowski (1915-1922)

Grób ks. proboszcza wymaga uporządkowania,
a płyta nagrobkowa powinna być oczyszczenia przez parafian zarębskich.
6. Ks. Jan Nadratowski
7. Ks. Władysław Będowski (1922-1930r.)
8. Ks. Ignacy Roszkowski (1930-1934r.)
9. Ks. Jan Murawski (1934-1948r.)
10. ks. Edward Łapiński (1948- 1978r.)

11. Ks. Witold Nagórski (1978-1991r.)
12. Ks. Kazimierz Chodźko (1991-2002r.)
13. Ks. Andrzej Dmochowski (od 2002r. do chwil obecnej)

Ksiądz Andrzej Dmochowski.
Z parafii pochodzą od 1925 r.:
+ ks. Andrzej Zawistowski (1934),
O. Leopold Wileński OFM Cap (1946),
ks. Jan Zawistowski (1958),
+ ks. Kazimierz Fertak,
ks. Jan Rawa (1987),
ks. Bronisław Janiszewski (1987),
ks. Tadeusz Bielski (1988),
ks. Krzysztof Ogrodnik (1988),
ks. Andrzej Równy (1988),
ks. Piotr Przesmycki (1995).
Kierownicy szkoły w Zarębach Kościelnych (1819- 2007):
(Informacje zostały zaczerpnięte z KRONIKI SZKOŁY)
W latach 1819-1821 nauczycielem był Antoni Niemyjski.
1820 r.- Jan Stukowski- nauczyciel
W latach 1822-1835 szkoła nie istniała. Jej działalność została wznowiona w 1836 r. i trwała do 1856 r.
1838r.- Franciszek Rzepczyński- nuczyciel
1839-1841 nauczycielem był Franciszek Nosalewski.
1842-1845 nauczycielem był Ksawery Nosalewski.
1846-1852 ponownie pracował Franciszek Nosalewski.
1856r- nauczycielem był Edward Jarząbkiewicz. Szkoła mieściła się w budynku wynajętym.
1856 r.- złożono wniosek o zamknięcie szkoły.
1894-1906- nauczycielem był Antoni Szarpaliński.
1912r.- nauczycielem był Pan Izarpaliński.
1912 roku szkoła została zmieniona na dwuklasową,
której kierownikiem był Pan Malinowski,
a nauczycielem Hajne Henryko. Hajne Henryko zginął w czasie I wojny światowej
1914–1918.

1925r.- szkoła została przekształcona w pełną
szkołę 7–klasową. Kierownikiem szkoły został
Franciszek Fijałkowski,
który pracował w tutejszej szkole od 1922r.
W roku 1925 zaczęto rozbudowę szkoły.

Foto- 1934r.- F. Fijałkowski z żoną.
W 1937r. kierownikiem szkoły został Włodzimierz Długołęcki.
W roku szkolnym 1938/39 w szkole pracowało 13 nauczycieli: Wł. Długołęcki,, Kulesza Władysław, Kuleszowa Stefania, Protaz Julian, Pawelczyk Bronisław, Sienkiewiczowa–Ostrowska Lucyna, Dabrowska Aniela, Gąsiewska Jadwiga, ks. Poniatowski Zygmunt, ks. Murawski Jan, a z żydowskich nauczycieli, którzy prowadzili równoległe młodsze oddziały do kl. IV włącznie byli– Habranówna i Kotuńska.
17 września 1939r. na Polskę napadł Związek Radziecki i tutejsze tereny zostały włączone do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
W roku szkolnym 1939/40 szkoła funkcjonowała normalnie, kierownikiem był nadal pan Długołęcki. Administracyjne szkoła należała do rejonu szkolnego Czyżew.
1940r.- Dyrektorem szkoły polskiej został Bronisław Pawelczyk, a rosyjskiej– najpierw Rosjanin Ambach, a potem Kozłow.
1944r. były kierownik Włodzimierz Długołęcki został aresztowany przez Niemców i wraz z synem wywieziony do obozu gdzie zginął.
We wrześniu 1944roku została zorganizowana szkoła, której kierownikiem został ponownie Bronisław Pawelczyk.
W nowa zorganizowanej szkole uczyli następujący nauczyciele: Ostrowska Lucyna, Dąbrowska Aniela, Zakrzewska Jadwiga i Srzedniska Maria. Szkoła była zniszczona, a warunki nauki złe.
1945/46- kierownikiem szkoły został Jan Kosakowski.
1946/47 rok– dotychczasowy kierownik Jan Kosakowski przeniósł się do woj. olsztyńskiego.
Na miejsce Kosakowskiego został mianowany kierownikiem szkoły Jan
Malinowski, który dotychczas pracował w Godlewie– Miernikach.
W tym roku szkolnym wszystkich nauczycieli było sześcioro.
1 stycznia 1952r – do pracy w charakterze
nauczyciela został przyjęty Jan Pawelczyk, który w przyszłości przez
długie lata będzie pełnił funkcję kierownika szkoły.
Do szkoły uczęszcza 412 uczniów. W tym roku zostało zainstalowane radio.
1959r.- nastąpiła zmian na stanowisku kierownika
szkoły. Pan Jan Malinowski przeniesiony został do Szkoły Podstawowej w
Małkini. Nowym kierownikiem szkoły został mianowany Edward Kośnik.
Warunki nauki i pracy w szkole były trudne. Szkoła wymagała remontu, a przede
wszystkim rozbudowy.
1960/61– Zmarł Bronisław Pawelczyk.

1961/62- Kierownikiem szkoły został Edward Kośnik.

30 października 1964 rok– zmarł Kierownik
Szkoły Edward Kośnik.
„Ten, który najwięcej pracy i starań włożył w sprawę rozbudowy.”
„Utraciliśmy serdecznego kolegę zasłużonego działacza społecznego ...”
„Pedagog, który całe swoje wysiłki kierował dla poprawienia warunków pracy w
szkole, dla podniesienia wyników nauczania, kochał on swój zawód i kochał
dzieci.”
1964r.– Kierownikiem szkoły został mianowany
Jan Pawelczyk.

1973r.– Powołano Gminnego Dyrektora Szkoły– został nim Jan Pawelczyk.
1974/75r.- W szkole zorganizowano świetlicę. W świetlicy z posiłków korzysta 110 uczniów. Kucharką jest pani Jadwiga Kowalczyk, pomocą kuchenną pani Krystyna Jabłonka.
1976/77r. Szkoła została przemianowana na Zbiorczą
Szkołę Gminną, której dyrektorem został dotychczasowy dyrektor – Jan
Pawelczyk.
Zastępcą Gminnego Dyrektora Szkoły została Emilia Godlewska.
1980/81r. Kapitalny remont szkoły: założono
centralne ogrzewanie, kanalizację, wymiana oświetlenia.
Zastępcą Gminnego Dyrektora Szkoły został Ryszard Równy.
1983/84r. W czerwcu 1984r. na emeryturę odchodzi
Gminny Dyrektor Szkół Jan Pawelczyk, który przepracował w tej szkole 32
lata oraz jego żona Zofia Pawelczyk– nauczycielka klas I–III.
Ze szkołą pożegnał się Maria Nimira– sekretarka (31 lat pracy).
Nastąpiła reorganizacja w oświacie: zlikwidowano stanowisko Gminnego
Dyrektora, a powołano Gminnego Inspektora. Na stanowisko Inspektora został
powołany Ryszard Równy.
1984/85r. Dyrektorem Szkoły Podstawowej w Zarębach
Kościelnych został Andrzej Zawadzki

1985/86r. Gminnym Inspektorem Oświaty został
Artur Gieryk.
Do pracy została przyjęta nowa sekretarka– Elżbieta Raźniak.
1986/87 Dyrektorem Szkoły został Ryszard Równy. Dotychczasowy dyrektor zwolnił się i zmienił zawód.
1991/92r. Dyrektorem Szkoły w Zarębach Kościelnych
zostaje pani Alina Matusiak, a zastępcą Jan Pasztaleniec.

1992/93r. Odbyły się pierwsze demokratyczne wybory
opiekuna Samorządu Uczniowskiego.
Decyzją uczniów opiekunami zostali Andrzej Raźniak i Wanda Żebrowska.
Przewodniczącym SU została Michał Dąbkowski.
Grono pedagogiczne naszej szkoły opuszcza wspaniały kolego i „wuefista”
Wicedyrektor Szkoły Jan Pasztaleniec.
W drodze konkursu został Dyrektorem Szkoły Podstawowej w Zawadach.
Miejsce pracy zmienia również Elżbieta Kośnik– opiekunka zespołu
wokalnego, córka byłego Dyrektora Szkoły. Pracę podjęła w Szkole
Podstawowej w Rutkach.
1993/94r. Na stanowisko wicedyrektora
został powołany Pan Artur Gieryk, długoletni nauczyciel tej szkoły.

1994/95r. Likwidacja Szkoły Filianej w Świerżach Kończanach.
27. 08.1996r. Zarząd Gminy powierzył funkcję
Dyrektora Szkoły w Zarębach Kościelnych Pani Wandzie Tereszczak.

Na wicedyrektora szkoły pani Tereszczak powoła panią Gabrielę Rojek–
dotychczasowego prezesa ZNP.
Przybył do naszej parafii ks. Andrzej Dmochowski.
Prezesem ZNP został pan Matek Nowacki.
Henryk Rakoczy

Wanda Żebrowska

Jolanta Porucznik (Jadczak)
Wójtowie gminy:
Poszukując informacji o przedwojennych wójtach
naszej gminy dowiedziałem się od pana Marka Ogonowskiego (naprawa RTV), że w
latach dwudziestych (?) wójtem
gminy Zaręby Kościelne był jego dziadek Władysław Ogonowski z Rostek
Piotrowic.
Czekamy na informacje o wójtach i innych postaciach z naszej gminy.
Władysław Ogonowski- wójt gminy w latach 192..- 19...?


192...r.- Wójtowie z powiatu ostrowskiego. Wójt z Zarąb K.- Wł. Ogonowski- trzeci rząd, trzeci z prawej.